Sivrice İlçesi: Bölge toprakları Bizans döneminde Müslüman Arapların hücumlarına maruz kalmış, zaman zaman el değiştirmiştir. 1071 Malazgirt Zaferinden sonra Türk toprağı olmuştur. Fetihten sonra, bölgeye hakim olan çeşitli Türk Beyliklerinin idaresinde kalan bu topraklar 1234 de Alaattin Keykubad tarafından Anadolu Selçuklu Devleti sınırlarına dahil edilmiştir. 1243 Köse dağ Savaşından sonra ilhanlıların kontrolüne giren bölge, Fetret devrinde Dulkadir Oğullan Beyliğinin sınırları içerisinde kalmıştır. 1366 dan sonra Memlukluların eline gecen bu topraklar 1465 den itibaren Akkoyunlu, 1507 den sonra Safavi Devletinin eline geçmiştir. 1514 Çaldıran Zaferinden sonra Yavuz Sultan Selim tarafından Osmanlı topraklarına katılmıştır.

          Bu gün toplam 50 köyün ilçe Merkezi olan Sivrice'nin Kuruluş tarihi oldukça yenidir. 1933 den 1940 a kadar Romanya, Yugoslavya ve Rusya'dan getirilen 6000 den fazla Türk göçmen, ziraata elverişli düzlüklere iskan edilmişlerdir. Bunların çoğu Uluova’ya, bir kısmı Palu ovasına ve Karakoçan’a, bunların içinden 92 kişi de bugün ki Sivrice'ye yerleştirilmiştir. Evvelce mevcut olan ve pek azı yeni kurulan iskan mahallerine yerleştirilmişlerdir. Bunlar için 1938 de Hazar Golünün güney bati kenarına Sivrice adında bir köy kurulmuştur.

        Önce Elazığ’a bağlı olan bugünkü Sivrice'nin Iringil Bucağının tamamı ile Huh Bucağının büyük bir parçası Elazığ’dan ayrılarak yeni bir ilçe olan Sivrice'yi teşkil etmiştir.

        1936 da geçici olarak Yukarı Huh Köyünde teşekkül eden bu ilçe merkezinin 1939 da bugün ki yerine taşındığını görmekteyiz. Hazar Golünün güney bati kenarında Sivrice ilk olarak 1938 de nispi yüksekliği 35 metre kadar olan ve tortul kütlelerden meydana gelen küçük tepe üzerinde 24 göçmen evi bir hükümet binası yapılmak suretiyle kurulmuştur.

        Sivrice'ye bağlı köylerden özellikle;Haftasar,Yedikardeş(Karik),Sürek,Kürk sakinleri iş yerlerini ve evlerini ilçe merkezine yaparak ilçeye göç etmişlerdir.İlçede 1968 yılında kurulan TÜGSAŞ Gübre fabrikasının açılması ile Sivrice köylerinde yaşayanlar ilçeye akın ederek ilçe nüfusunun bu günkü sayıya ulaşmasına vasıta olmuşlardır.2000 yılı verilerine göre Sivrice ilçesinin nüfusu 5500 olarak tespit edilmiştir.Bu sayı yaz aylarında 20-40 bin arasında değişmektedir.

        İlçemiz Sivrice, Elazığ ilinin güneyinde ve 30 km uzaklığındadır. Yüzölçümü 634 km2 dır. Toplam nüfusu 14.167 kişidir. Gözeli adında bir bucağı vardır.

        İlçemizin coğrafi yapısı genel olarak dağlıktır. .Ovalık ve düz yerleri çok azdır İlçemizin yüksek dağları; Çelmik dağı, Mastar ve Hazar baba dağlarıdır.

       İlçemizde karasal iklim tipi hüküm sürmektedir.Susuz tarlalarda; buğday, arpa, üzüm, mercimek, nohut ve burçak gibi ürünler yetiştirilmektedir

        İlçemizde; tavukçuluk, arıcılık, ipekböcekçiliği ve balıkçılıkta yapılmaktadır.

        İlçemizdeki kiremit-tuğla fabrikaları, önemli sanayi kuruluşlarıdır. Coğrafi özelliklerinden dolayı ilçemiz,zengin turizm değerlerine sahiptir, ilçemiz doğal güzellikleriyle tatil kampları, halka açık plajları, tatil siteleri ve yazlık evleri ile Hazar baba kayak tesisleriyle turizm yönünden büyük önem taşır.

Hazar Gölü :Anadolu'nun güney ve doğusuna mührünü vuran Toros'ların yükseğindeki bir maviliğin adıdır bu. Güneyinde Hazar baba, kuzeyinde Mastar Dağları göğe baş kaldırır. Çevre halkı tarafından ''Gölcük'' adıyla bilinen Hazar Gölünün EİE İdaresi ve DSİ'nin hazırladıkları raporların verdikleri bilgilere göre alanı 78.6 kilometre karedir(1240) metre seviyesine göre.

Göl güneybatı-Kuzeydoğu yönüyle yaklaşık 20 kilometre uzunluğunda, 3-5 kilometre genişliğindedir. EİE İdaresince tahmin edilen su miktarı 7 milyar metreküp kadardır. Gölün derinliği konusunda kesin ölçümler olmadığından değişik araştırmacılar tarafından çeşitli rakamlar verilmiştir. Chaput, çevre halkına atfen 300 metre olabileceğini belirtmekte, Huntington yaptığı bati metrik haritada ise 213 metre olarak göstermektedir. DSİ raporları (1960) da 152 metre olarak belirtmektedir. Görüldüğü gibi değişik tahminler yapılan derinliği konusu ancak kesin ölçmelerle belirlenebilecektir. Fakat kesin olan gölün çok derin olmasıdır.Gölün seviyesi hakkında değişik kaynaklarda çeşitli rakamlar verilmektedir. Bu rakamlar Harita Genel Komutanlığının değişik tarihlerde yayınlamış olduğu haritalarda alınmış değerler olduğundan bunları belirtmeye çalışalım; 1944 yılında yayınlanmış olan 1:200 000 ölçekli haritada 1155 metre, 1958 tarihli 1:100 000 ve 1:25 000 ölçekli haritada 1248 metre olarak gösterilmiştir. En son olarak 1986 yılında yayınlanan 1:25 000 ölçekli haritada ise 1238 metre olarak tespit yapılmıştır. Diğer kaynaklarımızdan da anlaşıldığı üzere bu değerlerden son ikisi doğru olarak verilmektedir.Göl, çevresindeki dağlardan inen çoğu fay kaynaklarının ayağı olan küçük dereler tarafından beslenir. Bu derelerin en büyüğü Kürk suyudur. Sonradan Behramaz deresi de göle çevrilmiştir. Göl 20 km. uzunluğundaki tektonik bir çukurun ortasında yer almaktadır. ''Tektonik'' değişik anlamlara gelebilen bir jeoloji ve jeomorfoloji terimi olup genellikle “yer kabuğunu” meydana getiren katmanların sıralanışını da ''STRÜKTÜR-YAPI'' karşılığında kullanılmaktadır. Yer kabuğu iç ve dış tesirlerle değişir. Hazar Gölü daha çok iç kuvvetlerin tesiriyle yer kabuğunun kırılması ve çökmesi neticesinde milyonlarca yıl evvel teşekkül etmiştir. Dibinden kaynayan ve yamaçlardan inen küçük dereler ve sel sularıyla bu günkü halini almıştır.

Hazar hidroelektrik santralinin (1957-1967) de faaliyete geçmesi ile en önemli su kaybına bu santrale su taşıyan tünel olmuştur. 1215 metre koduna kadar inen 30 metre derinliğinde 10 metre genişliğinde bir kuyu ile göle bağlantısını sağlayan tünel 4453 metre uzunluğundadır. Yılda ortalama 76 milyon metreküp suyu gölden çekmekte ve Çelemlik Dağı kuzeyindeki Hazar 1 ve bundan 90 metre daha aşağıdaki Hazar 2 santralini beslemektedir. Göl suyunun yüzey sıcaklığı yazın ortalama 24 santigrat derecedir. Gölün suyu hayvanlar tarafından içildiği, göl kıyısında hatta su içinde bitkilerin yetiştiği, çevrede tarla sulamada kullanıldığı görülmektedir.
Hazar Gölü'nde balık ve kuş avcılığı yanında, su sporları da yapılmaktadır Gölde;inci Balığı, Karabalık, Sarıbalık ve Aynalı Sazan balık türleri bulunmaktadır.Hazar baba Dağı ile Mastar dağlarında dağ sporları yapılabilmektedir
Göl balık bakımından zengindir. Gölün kuzey kıyılarında Elazığ-Diyarbakır kara yolu, güney kıyısından ise Elazığ-Diyarbakır demir yolu geçmektedir. Suları tatlı olup, gölde turistik mahiyette balık ve kuş avcılığı yapılmaktadır, Etrafında 25 kadar resmi kuruluşun kamp tesisleri vardır. Halka açık plaj ve mesire yerleriyle yöre halkının önemli eğlence ve dinlenme yeridir.

17 Kasım 1937 (Atatürk'ün Sivrice ile ilgili düşünceleri)
Atatürk, Şükrü Kaya, Sabiha Gökçen, Celal Bayar, Kılıç Ali ve Fazıl Ahmet Aytaç ile birlikte 1937 yılında Doğu Anadolu'ya yaptıkları gezi sırasında Elazığ'a uğradı.
14 Kasım 1937 günü Yolçatı'na gelen ve büyük bir törenle karşılanan Atatürk ile beraberindekiler o gün Elazığ'a geçmeden Diyarbakır'a gittiler. Diyarbakır'a giderken, Elazığ'ın Sivrice İlçesinde bulunan Gölcük Gölü'nü gördüğünde beyaz treni göl kenarında durduran Atatürk bu güzellik karşısında duygularını "Dünyanın en güzel memleketi Türkiye'dir" diyerek dile getirdi. Orada bulunan köylülere "Burada Yalova gibi modern bir şehir kuracağım" diye söz vererek gerekli tesislerin yapılması için hemen 500.000 TL'lik bir ödeneğin gönderilmesini emretti.
Atatürk, Gölcük'ün kenarında bulunan en yüksek dağın Hazar Baba olduğunu öğrenince, bu gölün adının Hazar Gölü olmasını istemiştir.
Atatürk Ankara'ya döndükten kısa bir süre sonra buraya ilgili uzmanlar göndererek çalışmalar başlattı. Fakat Atatürk'ün vakitsiz ölümü ile bu çalışmalar yarıda kalmıştır.
Atatürk, Diyarbakır dönüşü 17 Kasım 1937 günü beyaz treni ile Elazığ garına geldi ve büyük bir törenle karşılandıktan sonra Korgeneral Abdullah Alpdoğan'ın arabasına binerek Halk Evi'ne gitti. Burada kendilerine ayrılan odada bir müddet dinlendikten sonra Belediye ve diğer resmi kuruluşları ziyarette bulundu. Daha sonra, Pertek ile Hozat'ı ayıran Sünget Çayı üzerinde yapılmış olan köprüyü tören ile açılmış, bu köprüye Singeç adını vermiştir. Buradan Pertek İlçesine geçen Atatürk bu ilçeyi çok beğenmişti. Aynı gün Elazığ'a dönerek gece kendi onurlarına düzenlenen edebi müsamereye katılan Atatürk bu toplantıda Elaziz adının Elazığ olarak değiştirilmesini teklif etti, teklif alkışlarla kabul edildi. 23 Kasım 1937 günü de Elazığ Belediyesi olağanüstü toplantı yaparak, Elaziz adının Elazığ olarak değiştirilmesi kararını aldı.

Batıkkent: